فعاليت فيزيكي و ورزش مي تواند نقش بسيار مهمي را در زندگي و بهبود وضعيت باليني اين افراد داشته باشد و احساس خوبي از حفظ سلامتي را در آنها ايجاد كند. در برخي موارد حتي ورزش مي تواند، موجب تأخير در پيشرفت اين بيماري هاي زمينه اي شود.

ورزش و بيماري هاي انسداد ريوي
به هر نوع مشكل ريوي كه به تدريج سبب اشكال در تنفس فرد شود، بيماري انسداد ريوي گفته مي شود. برخي بيماري هاي زمينه اي كه سبب اشكال انسداد راه هاي ريوي مي شوند، عبارتند از: برونشيت مزمن، (التهاب مزمن راه هاي تنفسي)، برونشكتازي (اتساع غيرقابل برگشت راه هاي تنفسي)، آمفيزم (بيماري مزمن ريه كه طي آن كيسه هاي هوايي در ريه بيش از اندازه گشاد مي شوند )، آسم و ساير بيماري هايي كه سبب تنگي و اسپاسم راه هاي هوايي مي شوند.

برنامه هاي ورزشي براي بيماران ريوي
ورزش و فعاليت فيزيكي مناسب مي تواند، سبب بهبود عملكرد ريوي شود و كم كم احساس بهبود و افزايش قوا را در بيمار ايجاد كند، با اين وجود، براي هر فرد بايد به طور جداگانه برنامه ي ورزشي مناسبي ارائه شود. يك پزشك بايد بيمار را معاينه كند و شيوه ي صحيح نفس كشيدن و افزايش ظرفيت تنفسي را به او بياموزد. ابتدا بيمار بايد با لب هاي بسته تمرين كند، تا بازدم عميق و فعال انجام دهد و شيوه ي حبس كردن نفس و افزايش ظرفيت تنفسي را ياد بگيرد. اين تكنيك سبب مي شود، تا عضله ي ديافراگم و ساير عضلات فرعي تنفس تقويت شوند. وقتي كه اين باز تواني تنفسي به حد قابل قبولي رسيد، يك برنامه ي پياده روي مي تواند، ظرفيت تنفسي و سلامت عمومي بيمار را بهبود ببخشد، ولي اين اقدامات حتما بايد زير نظر پزشك انجام شود.

بيماري هاي قلبي و ورزش

شايع ترين انواع بيماري هاي قلبي، بيماري شريان كرونري و تصلب شرايين (سفت شدن عروق) است. سه عامل خطر مهم براي ايجاد بيماري قلبي عبارتند از:

- افزايش فشار خون

- چاقي

- كم تحركي

ورزش نقش مهمي در كنترل فشار خون و كاهش وزن دارد، بنابراين در بهبود بيماري هاي قلبي نقش مهمي را ايفا مي كند كه برخي فوايد آن عبارتند از:

1) افزايش خون رساني به قلب

2) افزايش خون رساني به شريان هاي كرونري

3) افزايش قدرت عضلاني پمپ قلبي

4) ورزش به طور غيرمستقيم سبب كاهش تحريك پذيري الكتريكي قلب مي شود، در نتيجه از ايجاد ريتم هاي نامنظم قلبي كه گاه تهديد كننده ي حيات هستند و در اثر تحريك شدن بيش از حد قلب ايجاد مي شوند، پيشگيري مي كند.

5) ورزش ايجاد تصلب شرايين را به تأخير مي اندازد و اگر چه اين تاثير مفيد در تمام گروه هاي سني كه فعاليت ورزشي مي كنند، رخ مي دهد، افراد بالاي 90 سال بيشترين فايده را از اين خاصيت مهم ورزشي مي برند.